สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

ลุงโม่ง : เจ้าจ๋อรักษ์โลก

ลุงโม่ง : เจ้าจ๋อรักษ์โลก

ภูมิปัญญาพื้นบ้าน ที่นำเอาวัสดุเหลือใช้จากธรรมชาติ มาสร้างมูลค่าเพิ่มกลายเป็นงานศิลปะหัตถกรรมที่สวยงาม แฝงความน่ารักและสื่อความหมาย เป็นของฝากจากชุมชนตำบลสมอแข อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

ลุงโม่ง ประสงคราม ภูมิปัญญาผู้สูงอายุต้นแบบ ของบ้านกรมธรรณ์ดงประโดก ซึ่งปัจจุบันแยกเป็น หมู่ 8 ตำบลสมอแข อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

ลุงเล่าให้ฟังว่า เล็กๆ เรียนที่โรงเรียนวัดกรรมธรรณ์ จบ ป.4. ได้แต่งงานอยู่กินกับป้าสนม บุญดา เลยย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่บ้านเสือลากหาง ซึ่งเป็นบ้านของป้าสนม ที่อยู่ติดกับที่ทำงานสถานีทดลองข้าว มีบุตรด้วยกัน 4 คน.

ปัจจุบันสถานีทดลองข้าวเปลี่ยนเป็นศูนย์วิจัยข้าวพิษณุโลก หมู่ 15 ตำบลวังทอง อำเภอวังทอง เป็นหมู่บ้านติดกันแต่ต่างอำเภอ


ลุงโม่งบอกชื่นชอบเกี่ยวกับเครื่องยนต์มาตั้งแต่เด็กๆ  และสามารถซ่อมรถจักรยานได้เอง ก่อนจะเรียนรู้และหัดซ่อมรถอื่นๆ จนสามารถซ่อมรถไถนาขนาดใหญ่ จึงใด้รับความไว้วางใจ ให้บรรจุเป็นลูกจ้างประจำในตำแหน่งพนักงานขับรถแทรกเตอร์

ลุงโม่งเป็นคนขยัน ในขณะที่ทำงาน ก็หารายใด้พิเศษรับซ่อมรถมอเตอร์ไซด์ พอมีเวลาว่างก็จะหาอะไรทำไปเรื่อย  เนื่องจากบริเวณที่ทำงานมีต้นมะพร้ามรายล้อม เห็นลูกมะพร้าวที่ตกจากต้น จึงเก็บมานั่งแกะสลักเป็นรูปลิงอุ้มแตง เอาให้ลูกๆ เล่น เพื่อนๆ เห็นชอบใจ ก็แจกเพื่อนๆ ร่วมงาน ตอนนั้นไม่ได้คิดทำจริงจังอะไร


จนถึงปี 2550 ใด้เกษียณ รวมอายุราชการได้ 41 ปี ก็กลับมาเปิดอู่รับซ่อมมอไซต์ที่บ้าน และนำลูกมะพร้าวที่ไร้ค่า มาแกะเป็นเจ้าจ๋อรักษ์โลกอย่างจริงจังอีกครั้ง เพื่อเป็นรายได้เสริมให้กับครอบครัว

แรงบันดาลใจลุงโม่งคือ... .อยากแกะลิงประจำปีเกิด แจกให้ประชนทั่วไปใด้เห็นและได้คิดว่า แค่มะพร้าวที่ถูกทิ้งก็มีค่าได้ ถ้าเรานำมาทำประโยชน์ นอกจากเป็นการใช้เวลาว่างทำในสิ่งที่ตนเองชอบแล้ว ยังได้เพื่อนๆ มาหาพูดคุยให้คลายเหงา ในวันหยุดลุงโม่งจะนำเจ้าจ๋อรักษ์โลกไปขายที่วัดพระพุทธชินราช ราคาตัวละ 40-60 บาท อยู่ที่ขนาด และท่าทางของเจ้าจ๋อรักษ์โลก


มีคนมาขอหัดทำเจ้าจ๋อรักษ์โลก กับลุงโม่งหลายคน แต่ทำได้ไม่นานก็เลิกเพราะใจร้อน  อาจเป็นเพราะตัวเองไม่รักและไม่มีความอดทน ลุงโม่งฝากบอกผู้ที่สนใจ ยินดีสอนให้ฟรี เพราะงานภูมิปัญญาพื้นบ้านอย่างนี้นับวันจะเลือนหาย อีกหน่อยก็จะกลายเป็นตำนาน

ลุงโม่ง เล่าให้ฟังว่าคนในชนบทรักธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มะพร้าวแก่ที่ตกจากต้น คนทั่วไปเห็นว่าไม่มีค่า คนเก่าๆ จะนำกลับมาแกะสลักเป็นที่ใส่ปั้นชาถวายพระ เป็นกระถางแขวนปลูกต้นไม้ เพิ่มมูลค่าที่คนสมัยนี้คิดไม่ถึง  การทำงานอดิเรกนอกจากได้ฝีกสมอง ออกกำลังกาย ได้เพื่อนบ้านที่ชอบคล้ายๆ กันมาแวะเวียนพูดคุยให้คลายเหงาแล้ว และยังมีรายได้ช่วยแบ่งเบาภาระของครอบครัว

ลุงโม่งบอก “มีความสูขที่ใด้สร้างรอยยิ้มของคนที่เดินผ่านมาเห็น แม้จะไม่ซื้อก็ตาม” ปัจจุบันลุงโม่งอาศัยอยุ่กับลูกชาย และหลานๆ รวม5 คน ที่บ้านเลขที่ 336 หมู่10ตำบลวังทอง อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก  ติดต่อโทร. 087-3156362

ขอขอบคุณ อบต.สมอแข ชมรมผู้สูงอายุตำบลสมอแข และโรงเรียนผู้สูงอายุร่มสมอวิทยา ต้นแบบโรงเรียนผู้สูงอายุของจังหวัดพิษณุโลก ที่ให้การต้อนรับกลุ่มผู้สูงอายุที่มาศึกษาดูงาน ของ ทบ.ลำสามแก้ว อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และทำให้เราได้รู้จักกับลุงโม่ง ภูมิปัญญาผู้สูงอายุ ต้นแบบของบ้านสมอแข


พิสุทธิ์ สมประสงค์
ภาคีคลังปัญญาผู้สูงอายุจังหวัดปทุมธานี
26 กุมภาพันธ์ 2561

Tags : ชมรมผู้สูงอายุสมอแข  โรงเรียนสมอแข

view